Gönguleiðir: Laugavegur

2013-08-02-11.38.10.jpg
Hálendið
Laugavegur

Lýsing

Gönguleiðin um Laugaveginn, á milli Landmannalauga og Þórsmerkur, er einhver allra vinsælasta gönguleið landsins og hefur að auki komist á lista yfir fallegustu gönguleiðir í heimi. Landslagið er ótrúlega fjölbreytt, gengið er um litskrúðug líparítsvæði, biksvört hrafntinnuhraun, hvissandi háhitasvæði, spegiltær vötn, svarta sanda og græna skóga.

Á Laugaveginum velur hver og einn sinn ferðamáta. Sumir hlaupa leiðina í einum áfanga en aðrir gefa sér að minnsta kosti fjóra daga til að njóta ferðarinnar og leita uppi fagra og stórbrotna staði sem alls staðar má finna meðfram leiðinni. Þá vilja sumir gista í skálum og aðrir í tjöldum. Allir þurfa þó að virða almennar umgengnisreglur, taka allt rusl með til byggða (líka klósettpappír og matarleyfar) og hafa í huga að bannað er að tjalda utan merktra tjaldsvæða innan Friðlandsins að Fjallabaki. 

Leiðin er stikuð, stígar greinilegir og nokkuð auðvelt er að rata í góðu veðri. Í vondum veðrum og þoku getur allt breyst í einu vetfangi og þá er sérstaklega fyrsti hluti leiðarinnar, frá Landmannalaugum, um Hrafntinnusker og í Álftavatn, erfiður og villugjarn. Þessi hluti leiðarinnar liggur að hluta til á snjó allt árið, gengið er upp í ríflega 1200 metra hæð, uppi á miðju hálendi Íslands þar sem allra veðra er von, þar með talið snjókoma í júlí.

Vaða þarf nokkrar ár á leiðinni sem að öllu jöfnu eru ekki til vandræða en geta þó vaxið nánast fyrirvaralaust í rigningum og leysingum. Mjög víða er hægt að komast í drykkjarvatn í lækjum.

Skálar á leiðinni

Á leiðinni er að finna sex áfangastaði með gistiskálum sem allir eru í eigu Ferðafélags Íslands. Í Landmannalaugum er frábær aðstaða og gistipláss fyrir 78 manns. Í Hrafntinnuskeri geta 52 sofið og 72 í skálunum í Álftavatni. Í Hvanngili geta 60 gist og sami fjöldi í Botnaskálunum í Emstrum. Í Þórsmörk býður svo stór og rúmgóður skáli þar sem pláss er fyrir 75 manns.

Í hvora áttina?

Óhætt er að fullyrða að nánast allir Íslendingar sem ganga Laugaveginn gangi hann frá norðri til suðurs, það er frá Landmannalaugum í Þórsmörk, enda hallar undan fæti í þá áttina. Að auki er útsýnið sem skyndilega opnast yfir syðri hluta leiðarinnar, Álftavatn og suðurjöklana þegar komið er fram á Jökultungurnar, hreint stórfenglegt og situr að eilífu í minni þeirra sem það hafa upplifað.

Á síðar árum hefur þó færst í vöxt að þessi leið sé gengin í hina áttina, það er frá Þórsmörk og upp í Landmannalaugar. Æ oftar heyrast þær raddir að sökum vinsælda leiðarinnar þurfi að gera Laugaveginn að einstefnuleið, en eins og staðan er núna mælir ekkert gegn því að ganga leiðina í „öfuga átt“.

Leiðsagðar ferðir

Fimm ferðir um Laugaveginn eru á dagskrá Ferðafélags Íslands sumarið 2017. Fyrsta ber að telja ferðina Upplifðu Laugaveginn með Ingimari og Pétri sem farin er dagana 9.-13. ágúst. Ferðafélag unga fólksins gengur Laugaveginn 26.-30. júlí og Ferðafélag barnanna fer Laugaveginn alls þrisvar sinnum, 5.-9. júlí, 19.-23. júlí og 3.-7. ágúst.

Hægt er að hafa samband við skrifstofu FÍ í síma 568 2533 ef óskað er eftir aðstoð við skipulagningu og leiðsögn í ferð um eða við Laugaveginn.

Landmannalaugar-Þórsmörk

Landmannalaugar-Hrafntinnusker
12 km. 4-5 klst. Hækkun 470m

Þessi fyrsti hluti leiðarinnar er sá stysti í kílómetrum talið en þar sem hækkunin er nærri 500m og þetta er fyrsti dagur göngunnar reynist hann fólki oft dálítið strembinn. Veður er ótryggt á þessum slóðum og oft þarf að ganga hluta leiðarinnar í snjó sem enn eykur á erfiðið. Raunin getur því orðið sú að menn þurfi á öllu sínu að halda. 

Fyrsti er gengið yfir úfið Laugahraunið, niður af því aftur og síðan upp á hásléttuna utan í hlíðum Brennisteinsöldu. Þar er vert að stöðva og líta í kringum sig enda ægifagurt útsýni, gróður, fjöll og gil í öllum regnbogans litum litum.

Við höldum svo áfram inn á hásléttuna. Landið umhverfis er mjög sundurskorið enda árnar fljótar að éta sig niður í mjúkt bergið. Leiðin fram undan er öll á fótinn þó ekki sé hún ýkja brött. Næsti áfangastaður er Stórihver, falleg gróðurvin þar sem sjálfsagt að stansa, hvíla lúin bein og fá sér bita úr nestisskrínunni. Ríflega klukkustundar gangur er héðan og upp í Höskuldsskála við Hrafntinnusker. Oft er yfir fannir að fara og þar sem hérna er líka mest hætta á þoku, þá er ástæða til að fara varlega og fylgja stikum.

Hrafntinnusker-Álftavatn
12 km. 4-5 klst. Lækkun 490m

Frá Hrafntinnuskeri er haldið til suðurs yfir slétturnar vestur af Reykjafjöllum og stefnan tekin á vestanverð Kaldaklofsfjöll og upp á hrygginn (GPS N 63°55.123' - V 19°09.208) á milli þeirra og Jökulgils. Á þessum hluta leiðarinnar eru nokkrir gilskorningar sem geta virst fullir af snjó en í raun er það einungis þunnt snjólag. Því er nauðsynlegt að gæta sérstakrar varúðar. Betra er krókur en kelda.

Ef veður og skyggni er gott er mælt með því að taka krók og ganga upp á Háskerðing sem er hæsta fjall á þessum slóðum, 1281m. Gangan upp tekur 1-1,5 klst. Gæta þarf þess að oft eru sprungur í fönninni efst undir tindinum, sem sjálfur er þó vanalega snjólaus þegar líða tekur á sumar.

Leiðin liggur nú upp og niður úr nokkrum giljum uns komið er á brún Jökultungna þar sem óviðjafnanlegt útsýni blasir við yfir alla leiðina og jöklana þrjá Tindfjallajökul, Eyjafjallajökul og Mýrdalsjökul.

Leiðin niður Jökultungurnar er talsvert brött og grýtt og eins gott að fara mjög varlega. Neðst í Jökultungunum er komið niður að Grashagakvísl sem oft þarf að vaða en gefur líka ferskt og gott vatn. Þaðan er auðveld og auðrötuð leið til suðvesturs að Álftavatni.

Álftavatn-Emstrur
15 km. 6-7 klst. Lækkun 40m

Frá Álftavatni er haldið í austur frá skálanum eftir stikaðri leið í Hvanngil. Vaða þarf Bratthálskvíslina sem er lítið mál þó oft sé hún köld. Útsýni af brúninni ofan Hvanngils, suður og austur yfir fjöllin er ægifagurt.

Í Hvanngili er hægt að komast á salerni og margir kjósa líka að gista þar í staðinn fyrir Álftavatn. Frá Hvanngili er stutt að göngubrú yfir Kaldaklofskvísl og rétt sunnan hennar er komið að Bláfjallakvísl sem þarf að vaða. Þar þarf oft að fara varlega því áin getur vaxið hratt í rigningum.

Nú liggur leiðin að mestu á akveginum allt að Innri-Emstruá sem er brúuð. Skammt sunnan við hana liggur gönguleiðin út af akveginum til vinstri og suður Emstrur, að mestu um örfoka land. Sé veður þurrt með vindi eru á líkur sandfoki. Gengið er á milli Útigönguhöfðanna og þaðan er um klukkustundar gangur suður í Botnaskála á Emstrum. Skálarnir sjást ekki fyrr en komið er næstum alveg upp að þeim.

Emstrur-Þórsmörk
15 km. 6-7 klst. Lækkun 300 m

Frá Botnum er gengið því sem næst beint í austur, þar sem taka þarf talsverðan krók fyrir Syðri-Emstruárgljúfur sem nær langleiðina að Entujökli. Brattur krákustígur er niður að göngubrúnni á Syðri-Emstruá og lofthræddir eiga stundum í erfiðleikum að komast að og frá brúnni.

Leiðin liggur síðan fram með Langhálsi og fram undir ármótin á Markarfljóti og Syðri-Emstruá. Þar er sjálfsagt að ganga fram á gljúfurbarminn þar sem árnar mætast og nú hefst hin eiginlega ganga suður Almenninga.

Tvö gil verða fljótlega á vegi okkar, Slyppugil og Bjórgil og þar er gott að stoppa og snæða nesti. Eftir að komið er upp úr Bjórgili liggur leiðin um land sem ber þess merki að þar hefur verið meiri skógur fyrr á öldum. Þar heita Fauskatorfur.

Landið breytist þegar kemur fram í Úthólma suður við Ljósá. Upp frá Ljósá heitir Kápa sem er síðasta brattinn á leiðinni. Þegar komið er niður af Kápu blasir Þröngá við sem skilur á milli Þórsmerkur og Almenninga. Hana þarf að vaða og er það alla jafna lítið mál en áin getur þó verið nokkuð grýtt.

Nú er komið í Hamraskóga og ekki nema rúmlega hálftíma gangur þar til komið er í Skagfjörðsskála í Langadal á Þórsmörk. Síðasti spölurinn er skemmtilegur, enda hlýleg tilbreyting að ganga í skóglendi.

2013-08-02-11.38.10.jpg